غشاهای RO اغلب به صورت ورقه های مسطح بوده که در بین آنها شبکه جدا کننده توری شکلی که وظیفه توزیع بهتر آب و همچنین حمایت غشا در برابر فشار زیاد را نیز دارد، قرار می گیرد. این صفحه ها از سه طرف به یکدیگر چسبانده شده و طرف باز به استوانه سوراخ داری متصل می گردد. سپس این صفحه ها به دور استوانه مرکزی سوراخ دار پیچانده شده و ساختاری غشایی را تشکیل می دهند.

در عمل، آب تغذیه کننده از یک انتهای المان غشایی با فشار وارد شده و در بین سطوح فعال جریان می یابد. شبکه جدا کننده بین سطوح غشا، آشفتگی را افزایش داده، بنابراین نمک های جدا شده در یک محلول تحت فشار غلیظ شده، خارج می شوند. در پی جریان مارپیچی که در کانال بین دو صفحه غشا ایجاد می شود، آب خالص در غشا نفوذ کرده و در لوله مرکزی و در فشاری در حد فشار اتمسفر جریان می یابد.

اگرچه ساختارهای غشایی قطری بین 2 تا 17 اینچ ( 51 تا 432 میلیمتر ) دارند؛ ولی مرسوم ترین آنها دارای قطر اسمی 8 اینچ ( 203 میلیمتر ) و طول 40 و 60 اینچ ( 1 تا 1.5 تر ) است.

به منظور ایجاد مدول غشایی، شش تا هشت المان غشایی مارپیج یا حلزونی، در یک بدنه سیلندری شکل یا سیلندر فشار قوی نصب می گردد. لوله های مرکزی به یکدیگر متصل بوده و با نگهدارنده ای در داخل بدنه جا می گیرد تا در اثر آب ورودی تحت فشار تغییر شکل ندهد. مدول غشایی نیز دارای آب بند، درپوش و دریچه هایی است که لوله های آب ورودی، خروجی شوراب و آب شیرین به وسیله لوله به این دریچه ها وصل می شوند.

بدنه سیلندری معمولا از ترکیبات فایبرگلاس ساخته شده، اما در انواع استیل ضد زنگ نیز موجود است.

سبد خرید

سبد خرید محصولات

Item removed. Undo