وجود فلزات سنگین چون آرسنیک در آب آشامیدنی :

 

آرسنیک با نماد شیمیایی AS  و عدد اتمی 33 بی بو ، بی مزه ، و عنصری نیمه فلزی است که از لحاظ فراوانی در رده بیستم جای گرفته و اغلب به شکل سولفید آرسنیک (AS2S3) یا آرسناتهای فلزی و آرسنیدها وجود دارد . و در کشاورزی ، دامداری ، پزشکی ، الکترونیک ، صنعت ، و متالوژی کاربرد داشته و از طریق محلول شدن از کانی ها و مواد معدنی ، تخلیه پساب های صنعتی و انباشت اتمسفری و به طور کلی از طریق فرسایش  وارد منابع آبی می گردد . آرسنیک یکی از عناصر تشکیل دهنده طبیعی است که بصورت گسترده‌ای در پوسته زمین یافت می شود . آرسنیک به دو شکل آلی و غیرآلی (معدنی)  وجود دارد . این عنصر معمولا   در ترکیب  با اکسیژن ، کلرین یا گوگردها باعث تشکیل ترکیبات غیرآلی آرسنیک  می‌شود . ترکیبات آلی آرسنیک نیز شامل هیدروژن و کربن‌های آرسنیک است . در واقع آرسنیک در آب های زیر زمینی به دو صورت آرسنیک 3 و ظرفیتی نیز یافت می شود . وجود هر دو شکل آرسنیک در آب آشامیدنی برای سلامت انسان مضر و خطرناک است اما آرسنیک 3 ظرفیتی مضرتر و حذف آن از آب مشکل تر است . برای این منظور آرسنیک 3 ظرفیتی را می توان در حضور اکسیدان های مؤثر چون کلر آزاد به آرسنیک 5 ظرفیتی تبدیل و سپس طی فرآیندهای تصفیه آرسنیک را از آب حذف نمود .

 

 آرسنیک از چه طریقی وارد آب آشامیدنی می شود

 

آرسنیک از طریق فرآیندهای طبیعی مثل واکنش هوازدگی سنگ ها ، فعالیت بیولوژیکی و انتشارات آتشفشانی و همچنین در اثرفعالیت انسانی مانند متالوژی ، ساخت شیشه و سرامیک ، ترانزیستور و لیزر وارد محیط زیست و در نهایت وارد محیط های آبی می شود . همچنین آرسنیک ممکن است بوسیله تجزیه رسوبات و سنگهای معدنی (که آرسنیک غیرآلی دارند) وارد دریاچه‌ها ، رودخانه‌ها و آبهای زیرزمینی گردد. آرسنیک از طریق دیگری نیز ، همچون تخلیه مستقیم فاضلابهای صنعتی ، ته‌نشینی ذرات آرسنیک موجود در گرد و غبار هوا و باران یا برف وارد آبها می‌شود. این ذرات آرسنیک شاید بوسیله احتراق سوختهای فسیلی (بویژه زغالسنگ) ، محصولات فلزی ، مصارف کشاورزی ( آفت‌کش‌ها ) یا خاکستر زباله‌ ها و فاضلابها ، وارد هوا می شوند . و همچنین فعالیت هایی مانند حفر معدن و ساختمان سازی ممکن است مقادیر زیادی از فلزات سنگین را به منابع آب زیر زمینی وارد کند .

برخی مناطق دارای پتانسیل بیشتری برای سطوح آرسنیک بالا در آب آشامیدنی هستند در واقع حضور آرسنیک در آب چاه به نوع سنگ و خاک منطقه نیز بستگی دارد .

وجود عناصر سنگین در آب آشامیدنی

 

حداکثر و حداقل میزان آلایندگی آرسنیک در آب آشامیدنی :

 

آژانس حفاظت از محیط زیست (EPA )  بیشترین سطح آلایندگی آرسنیک را حدود 10mg/L برای هر دو شکل آلی و معدنی بیان میکند و (WHO) حداکثر غلظت قابل قبول در آب آشامیدنی را حدود 0/01 mg/L به عنوان مقدار نظارتی برای آرسنیک وضع کرده و این در حالی است که MCL  تعیین شده در استاندارد ایران 0/05 mg/L می باشد . 

آرسنیک موجود در آب آشامیدنی هیچ طعم ، بو ، مزه ، و یا رنگی به آب نمی دهد و فقط از طریق آزمایش شیمیایی تشخیص داده می شود .

قرار گرفتن در معرض کوتاه مدت (بیش از چند روز یا هفته ) به سطوح بالایی از آرسنیک در آب آشامیدنی می تواند سبب حالت تهوع ، درد معده ، اسهال ، بی حسی دست وپا و فلج نسبی شود . و همچنین قرار گرفتن در معرض طولانی مدت (بیش از چند سال یا دهه) به سطوح پایین آرسنیک سبب بروز انواع خاصی از سرطان  ریه ، مثانه و .... می شود .

 

تصفیه آرسنیک از آب آشامیدنی :

 

روش های متعددی در تصفیه آب وجود دارند که قادرند مقادیر آرسنیک را در آب آشامیدنی به حد MCL تعیین شده  از طرف سازمان های (WHO) و (EPA) برسانند.

آرسنیک موجود در آب آشامیدنی را نمی توان از طریق جوشاندن و کلراسیون از بین برد جوشاندن آب حاویی آرسنیک ممکن است سبب افزایش غلظت آرسنیک شود . روش های حذف آرسنیک از آب آشامیدنی عبارتند از :

-  جذب / انعقاد / شناورسازی

-  تبادل یونی

-  آلومینای فعال

-  اسمز معکوس

- فرآیند های غشایی

از بین روش های ذکر شده روش اسمز معکوس و شناور سازی بیشترین میزان کار آیی حذف را داشتند از نظر اقتصادی شناور سازی و استفاده از جاذب های آهن مقرون به صرفه تر است .

روش اسمز معکوس و آلومینای فعال برای سیستم های آبرسانی کوچک و شناور سازی و استفاده از جاذب ها برای سیستم های آبرسانی بزرگ مناسب تر است.

سبد خرید

سبد خرید محصولات

Item removed. Undo