غشا اسمز معکوس

غشا به عنوان قلب سیستم RO و دیواره ای است که جداسازی جامدات محلول به وسیله آن صورت می گیرد. غشاهای RO از صفحه های نیمه تراوا و یا با نفوذ انتخابی (Permslective)  از مولکول های آلی با زنجیره های طولانی یا پلیمرها ساخته شده که به آب اجازه عبور می دهند. این خصوصیت آبدوستی به مولکول های آب اجازه می دهد که در ساختار غشا به راحتی پراکنده شده و یا به راحتی به داخل یا خارج از آن نفوذ کنند، در صورتی که عبور جامدات محلول را محدود می نماید. به طور کلی سه خصوصیت برای تعیین میزان کارایی غشا استفاده می شود: سرعت جریان، عدم پذیرش نمک ها و بازیافت.

سرعت پراکنده شدن مولکول های آب در غشا، سرعت نفوذ غشایی (Permeate Flux)  نامیده می شود و به خصوصیات غشا (ضخامت و تخلخل) و شرایط کارکرد سیستم (فشار تغذیه، دما و غلظت نمک) بستگی دارد. این سرعت به صورت میزان جریان در واحد سطح بیان می شود(Lmh, gpd/ft²). به همین نحو، سرعتی که در آن نمک ها و یا سایر مواد محلول در غشا پراکنده می شوند، سرعت نمک (Salt Flax) نامیده می شود. سرعت نمک به تفاوت غلظت بین محلول های دو طرف غشا بستگی دارد. پس زنی نمک (Salt Rejection)، که ضریب پس زنی (Rejection Factor) نیز نامیده می ود، بر میزان تاثیر غشا بر حذف نمک ها از محلول اشاره دارد. میزان نمک برگشتی برای هر یون، کمی متفاوت است و کل میزان برگشتی با تقسیم اختلاف بین میزان غلظت نمک در آب تغذیه کننده و آب شیرین تولیدی بر غلظت آب تغذیه کننده به دست می آید.

غلظت آب تغذیه کننده / (غلظت آب تولیدی شیرین – غلظت آب تغذیه کننده ) = نمک برگشتی

نسبت آب به دست آمده به صورت آب شیرین تولیدی به آب ورودی، نسبت بازیافت (Recovery) یا تبدیل (Conversion) نامیده می شود. با افزایش میزان بازیافت، میزان غلظت نمک در جریان برگشتی و در نتیجه فشار اسمزی نیز افزایش می یابد.

سبد خرید

سبد خرید محصولات

Item removed. Undo